পাঠঃ ৪
মই অসমীয়া
১। চমু উত্তৰ দিয়া :
(ক) চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ কবিতা-পুথি এখনৰ নাম লিখা।
উত্তৰ: চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ এখন কবিতা-পুথিৰ নাম হ'ল 'বেদুইন'। (আন কেইখনমান হ'ল: 'স্বাক্ষৰ', 'স্বপ্ন-দুঃস্বপ্ন আৰু কিছুকথা' আদি)।
(খ) মোগলসকলে অসমৰ ক'ত ভৰি দিছিল?
উত্তৰ: মোগলসকলে অসমৰ সেউজীয়া দুবৰি বনত ভৰি দিছিল।
(গ) অসমৰ হেংদাং ক'ত জিলিকিছিল?
উত্তৰ: অসমৰ হেংদাং দুপৰৰ পূৰ্ণ আলোকত অৰ্থাৎ ৰণ-প্ৰাংগণত জিলিকিছিল।
(ঘ) অসমীয়াসকলে কিহেৰে তৈয়াৰী পেঁপা বজাইছিল?
উত্তৰ: অসমীয়াসকলে ম'হৰ শিঙেৰে তৈয়াৰী পেঁপা বজাইছিল।
(ঙ) অসমৰ স্বৰ্গদেৱে কিহেৰে দেউল সাজিছিল?
উত্তৰ: অসমৰ স্বৰ্গদেৱে হাঁহ-কণী আৰু বৰা চাউলেৰে তৈয়াৰী কৰাল দি দেউল সাজিছিল।
২। ‘অসমৰ হেংদাং জিলিকিল / দুপৰৰ পূৰ্ণ আলোকত’— কথাখিনিৰ তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰ: কবিয়ে এই কথাখিনিৰ জৰিয়তে অসমীয়াৰ বীৰত্ব আৰু সাহসিকতাৰ কথা বুজাইছে। যিদিনা মোগলে অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহিছিল, সেইদিনা অসমীয়া সেনানীয়ে নিজৰ দেশৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিবলৈ হাতত হেংদাং (আহোম যুগৰ তৰোৱাল) লৈ ওলাই আহিছিল। দুপৰীয়াৰ প্ৰখৰ সূৰ্যৰ পোহৰত সেই হেংদাংবোৰ জিলিকি উঠিছিল, যিয়ে শত্ৰু পক্ষক অসমীয়াৰ দেশপ্ৰেম আৰু বিক্ৰমৰ পৰিচয় দিছিল।
৩। অসমৰ পুৰুষ-নাৰীয়ে কেনেদৰে ৰণলৈ ওলাই আহিছিল নিজৰ ভাষাৰে লিখা।
উত্তৰ: অসমৰ স্বাধীনতা ৰক্ষাৰ হেতু পুৰুষ-নাৰী উভয়ে ৰণচণ্ডী মূৰ্তি ধৰি ৰণ-প্ৰাংগণত থিয় দিছিল। তেওঁলোকে কোনো ভয়-শংকা নকৰি বুকুপাতি ৰণত নামি পৰিছিল। আনকি সাধাৰণ পুৰুষ-নাৰীয়েও কেৱল দেশপ্ৰেমৰ বলত বলীয়ান হৈ মোগলৰ দৰে শক্তিশালী সৈন্যৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিছিল।
৪। ‘ক'ত অত বল পালে অসমৰ সেনানীয়ে / শুকান সান্দহ আৰু পানী আঁজিলিত।’ — কথাষাৰৰ তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰ: এই কথাষাৰে অসমীয়া সৈনিকৰ ত্যাগ আৰু অদম্য সাহসক সূচাইছে। মোগল সৈন্যই উন্নত সা-সঁজুলি আৰু খাদ্য খাই যুঁজ দিছিল, কিন্তু অসমৰ সেনানীয়ে মাত্ৰ এমুঠি 'শুকান সান্দহ' আৰু এআঁজলি পানী খাইয়েই অতি দুৰ্দান্তভাবে যুদ্ধ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ এই বলৰ উৎস আছিল অসীম স্বদেশপ্ৰেম আৰু নিজৰ দেশৰ প্ৰতি থকা আনুগত্য।
৫। ‘মই অসমীয়া’ কবিতাটোত অসমৰ প্ৰকৃতিৰ বিনন্দীয়া ৰূপ কিদৰে প্ৰতিফলিত হৈছে বুজাই লিখা।
উত্তৰ: কবিয়ে অসমৰ প্ৰকৃতিক অতি মোহলীয়া ৰূপত বৰ্ণনা কৰিছে। অসমৰ প্ৰতিটো বনৰ পাত জাংফাই আৰু মিনা লগোৱাৰ দৰে উজ্জ্বল। দুবৰিৰ পাতে পাতে মুকুতাৰ দৰে নিয়ৰৰ টোপাল থাকে আৰু খোজ দিলেই মৰকত মণি ভগাৰ দৰে লাগে। নদীৰ বালিত সোণ পোৱা যায় আৰু প্ৰকৃতিৰ অপৰূপ দানত পুঠি মাছেও কাণত সোণৰ থুৰীয়া পিন্ধা যেন আৰু ভেকুলীয়ে ফোঁট লৈ সজাৰ দৰে লাগে।
৬। কবি চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ চমু পৰিচয় দিয়া।
উত্তৰ: 'গল্পসম্ৰাট' হিচাপে খ্যাত চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ জন্ম ১৯১৯ চনত গোলাঘাট জিলাৰ নাহৰণিত হৈছিল। তেওঁ অসমীয়া গল্প আৰু উপন্যাস সাহিত্যলৈ নতুন ধাৰা বোৱাই আনিছিল। 'অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী' উপন্যাসৰ বাবে তেওঁ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ১৯৭৭ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ অভয়াপুৰী অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল। ২০০০ চনত এইজনা মহান সাহিত্যিকৰ মৃত্যু হয়।
৭। অসমলৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ আহি মোগলসকলে অসমৰ ৰূপ কিদৰে বৰ্ণনা কৰিছে বুজাই লিখা।
উত্তৰ: যুদ্ধলৈ অহা মোগলসকলে অসমৰ সৌন্দৰ্যত মুগ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকে দেখিছিল যে অসমত হাতীৰ দাঁতেৰে খৰমৰ চুলা সজা হয় আৰু পোৱালৰ দলঙত ভৰি ধোৱা হয়। অসমৰ মানুহৰ মুখৰ মাতত মউ বৰ্ষিত হয় আৰু তেওঁলোকৰ গীত শুনিলে শিল পৰ্যন্ত পমি যায়। অসমৰ এনে স্বৰ্গীয় ৰূপ দেখি পৰাজিত মোগল সৈন্য ইয়াতেই বন্দী হ'ল আৰু শেষত তেওঁলোক অসমীয়া হৈ পৰিল।
৮। ব্যাখ্যা কৰা :
(ক) মোগলে এবাৰ পালে শকতিৰ নৱ পৰিচয় / দেশ-প্ৰাণ, মুক্ত-প্ৰাণ, অসমৰ স্বদেশ ভকতি।
উত্তৰ: প্ৰসংগ: উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি 'অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা'ৰ অন্তৰ্গত চৈয়দ আব্দুল মালিক দেৱৰ 'মই অসমীয়া' নামৰ কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
সংগতি: ইয়াৰ জৰিয়তে কবিয়ে অসমীয়াৰ দেশপ্ৰেম আৰু স্বাধীনতাৰ প্ৰতি থকা হেঁপাহৰ কথা কৈছে।
ব্যাখ্যা: সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষ জয় কৰা মোগল সৈন্যই যেতিয়া অসম আক্ৰমণ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে অসমীয়াৰ এক নতুন শক্তিৰ পৰিচয় পাইছিল। এই শক্তি আছিল স্বদেশ ভকতি আৰু স্বাধীন হৈ থকাৰ ইচ্ছা। কেৱল অস্ত্ৰৰে নহয়, বৰঞ্চ দেশৰ বাবে প্ৰাণ আহুতি দিবলৈ সাজু থকা অসমীয়াৰ মনোবলৰ ওচৰত মোগল পৰাজিত হৈছিল।
(খ) দুৱৰিৰ পাতে পাতে মুকুতাৰ থোপা গচকত ভাগে মৰকত, / হাতীৰ দাঁতেৰে কৰে খৰমৰ চুলা, / ভৰি ধোৱে পোৱালৰ ভৰা দলঙত।
উত্তৰ: প্ৰসংগ: উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি 'অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা'ৰ অন্তৰ্গত চৈয়দ আব্দুল মালিকদেৱৰ 'মই অসমীয়া' নামৰ কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে ।
সংগতি: ইয়াৰ জৰিয়তে কবিয়ে মোগলসকলৰ দৃষ্টিৰে অসমৰ প্ৰকৃতি আৰু ঐশ্বৰ্যৰ এক অতিৰঞ্জিত তথা কাল্পনিক সুন্দৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে ।
ব্যাখ্যা: অসমৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য আৰু সম্পদত মোগলসকল বিস্ময়স্তব্ধ হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকৰ চকুুত অসমৰ দুবৰিৰ পাতত থকা নিয়ৰৰ টোপালবোৰ মুকুতাৰ থোপাৰ দৰে লাগিছিল আৰু সেইবোৰ গচকিলে যেন দামী মৰকত মণিহে ভাঙি গৈছে তেনে অনুভৱ হৈছিল । ইয়াৰ সম্পদ ইমান উভৈনদী আছিল যে মানুহে হাতীৰ দাঁতেৰে খৰমৰ চুলা বা খুটি তৈয়াৰ কৰিছিল আৰু পুখুৰীৰ পাৰৰ ভৰি ধোৱা শিলবোৰো যেন দামী পোৱাল মণিৰেহে নিৰ্মিত আছিল । কবিয়ে ইয়াত অসমৰ প্ৰকৃতিৰ অপৰূপ দানক অতি মৰ্মস্পৰ্শীভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে ।
(গ) মোহ গ'ল দুৰণিৰ বিদেশী মোগল / অসমত যেতিয়া দেখিলে সৰগৰ ৰূপ বিনন্দীয়া, / অসমত বন্দী হ'ল, অসমৰ ৰূপ-মুগ্ধ / দূৰৰ মোগল আহি হ'ল অসমীয়া।।
উত্তৰ: প্ৰসংগ: এই কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ 'মই অসমীয়া' নামৰ কবিতাটোৰ পৰা লোৱা হৈছে ।
সংগতি: ইয়াত কবিয়ে কেনেকৈ বিদেশী শত্ৰু মোগলসকল অসমৰ মোহ পৰি ইয়াৰ স্থায়ী বাসিন্দা হৈ পৰিল, সেই কথা উল্লেখ কৰিছে ।
ব্যাখ্যা: সুদূৰ পশ্চিমৰ পৰা অসম জয় কৰিবলৈ অহা মোগল সৈন্যই যেতিয়া অসমৰ স্বৰ্গীয় আৰু বিনন্দীয়া ৰূপ দেখিলে, তেতিয়া তেওঁলোক এই দেশৰ প্ৰতি মোহিত হৈ পৰিল । যুদ্ধত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকৰ বহুতেই নিজ দেশলৈ উভতি নগৈ অসমৰ মায়াত বন্দী হ’ল । অসমৰ প্ৰকৃতি আৰু সংস্কৃতিয়ে তেওঁলোকক ইমান আকৃষ্ট কৰিলে যে তেওঁলোক হাৰে-হিমজুৱে এজন এজন প্ৰকৃত অসমীয়া হৈ পৰিল ।
(ঘ) জীৱনে মৰণে মই চিৰদিন অসমীয়া / অসমীয়া দেহ-প্ৰাণ মন; / জীয়াই থাকোঁতে মই অসমৰে অসমীয়া, / মৰিলেও ভৰি ল'ম অসমৰ অমিয়া মৰণ।
উত্তৰ: প্ৰসংগ: উক্ত কবিতাফাঁকি চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ 'মই অসমীয়া' কবিতাটোৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে 。
সংগতি: ইয়াৰ জৰিয়তে কবিৰ নিজ দেশ আৰু জাতিৰ প্ৰতি থকা গভীৰ আনুগত্য আৰু নিঃস্বাৰ্থ প্ৰেম প্ৰকাশ পাইছে 。
ব্যাখ্যা: কবিয়ে নিজকে এজন সচেতন অসমীয়া হিচাপে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। তেওঁৰ দেহ, প্ৰাণ আৰু মন সকলোতে কেৱল অসমীয়া সত্তাই বিৰাজ কৰে 。 তেওঁ কেৱল জীয়াই থাকোঁতেই নহয়, বৰঞ্চ মৃত্যুৰ পিছতো নিজকে এজন অসমীয়া বুলিয়েই পৰিচয় দিব বিচাৰে । অসমৰ মাটিত মৃত্যুবৰণ কৰাটো তেওঁৰ বাবে এক সুন্দৰ আৰু তৃপ্তিদায়ক অভিজ্ঞতা। ইয়াত কবিৰ দেশপ্ৰেমৰ এক চৰম নিদৰ্শন পোৱা যায় ।
৯। ‘মই অসমীয়া’ কবিতাটোত কবিয়ে অসমীয়া জাতিৰ বীৰত্ব আৰু পৰাক্ৰমক কিয় প্ৰশংসা কৰিছে, তোমাৰ কথাৰে বুজাই লিখা।
উত্তৰ: কবিয়ে 'মই অসমীয়া' কবিতাটোত অসমীয়া জাতিৰ বীৰত্ব আৰু পৰাক্ৰমক প্ৰশংসা কৰাৰ মূল কাৰণ হ'ল অসমীয়াৰ অদম্য সাহস আৰু স্বদেশপ্ৰেম ।
মোগলৰ দৰে বিশ্ববিজয়ী শক্তিয়ে সমগ্ৰ ভাৰত জয় কৰিলেও অসমৰ মাটিত ভৰি দি অসমীয়াৰ হেংদাঙৰ চিকমিকনি দেখি ত্ৰাসিত হৈছিল । কবিয়ে উল্লেখ কৰিছে যে অসমৰ সাধাৰণ পুৰুষ-নাৰীয়ে স্বাধীনতা ৰক্ষাৰ বাবে ৰণচণ্ডী মূৰ্তি ধৰি বুকুপাতি যুদ্ধত জঁপিয়াই পৰিছিল । আটাইতকৈ গৌৰৱৰ কথাটো হ’ল যে অসমৰ সেনানীসকলে মোগলৰ দৰে বিলাসী খাদ্য বা অস্ত্ৰ অবিহনেও কেৱল 'শুকান সান্দহ আৰু এআঁজলি পানী' খাইয়েই যুদ্ধত দুৰ্ঘোৰ বিক্ৰম প্ৰদৰ্শন কৰিছিল । এই আধ্যাত্মিক বল আৰু দেশৰ প্ৰতি থকা ভক্তি দেখি কবিয়ে তেওঁলোকৰ বীৰত্বক প্ৰশংসা কৰিছে ।
১১। ‘মই অসমীয়া’ কবিতাটোৰ সাৰাংশ লিখা।
উত্তৰ: 'মই অসমীয়া' কবিতাটোৰ জৰিয়তে কবিয়ে নিজৰ জন্মভূমিৰ প্ৰতি থকা অসীম মৰম আৰু গৌৰৱ প্ৰকাশ কৰিছে। ইতিহাসৰ পটভূমিত কবিয়ে দেখুৱাইছে যে মোগল সৈন্যই অসম জয় কৰিবলৈ আহি অসমীয়াৰ বীৰত্ব আৰু অসমৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যত মুগ্ধ হৈ ইয়াতেই থাকি গৈছিল আৰু অসমীয়া হৈ পৰিছিল। অসমৰ ভাষা, সংস্কৃতি আৰু মাটিৰ সৈতে তেওঁলোক একাকাৰ হৈ পৰিল। কবিয়ে ঘোষণা কৰিছে যে তেওঁ জীৱনে-মৰণে এজন অসমীয়া আৰু মৃত্যুৰ পাছতো যদি পুনৰ জন্ম লয়, তেন্তে এই অসমতে ল'ব।
ভাষা-বিষয়ক :
(১) ব্যাসবাক্যসহ সমাসৰ নাম লিখা :
উত্তৰ:
স্বৰ্ণপুৰী: সোণেৰে নিৰ্মিত পুৰী — মধ্যপদলোপী কৰ্মধাৰয় সমাস। (বা সোণৰ পুৰী — ষষ্ঠী তৎপুৰুষ সমাস)।
মুক্তগীত: মুক্ত যি গীত — কৰ্মধাৰয় সমাস।
অনিৰুদ্ধ: যাক ৰোধ কৰিব নোৱাৰি — নঞ তৎপুৰুষ সমাস।
(২) তলৰ শব্দবোৰৰ নিচিনা পাঁচোটা শব্দ সাজা :
উত্তৰ:
১. হাতী-দাঁত
২. ম'হ-শিঙৰ (পেঁপা)
৩. সোণ-চৰু
৪. ৰূপ-চৰু
৫. দুবৰি-বন
(৩) বিপৰীত শব্দ লিখা :
উত্তৰ:
- গৌৰৱ — অগৌৰৱ / লাঞ্ছনা
- আলোক — অন্ধকাৰ
- স্বাধীনতা — পৰাধীনতা
- পৰাজিত — বিজয়ী
- সপোন — দিঠক
- মৰণ — জনম / জীৱন