বিদ্যা
১ নম্বৰীয়া চমু প্ৰশ্ন (অতি চমু উত্তৰ) :
১. কোনো কাম সুকলমে কৰিবলৈ কিহৰ প্ৰয়োজন ?
উত্তৰ: কোনো কাম সুকলমে কৰিবলৈ লাগতিয়াল আহিলা-পাতিৰ প্ৰয়োজন।
২. লিখা কামৰ বাবে প্রধান আহিলা কি ?
উত্তৰ: লিখা কামৰ বাবে প্রধান আহিলা হ’ল কাপ (কলম)।
৩. হাল নহ’লে কি কাম কৰিব নোৱাৰি ?
উত্তৰ: হাল নহ’লে কৰ্ষণ বা খেতিৰ কাম কৰিব নোৱাৰি।
৪. উন্নতি কৰিবলৈ প্ৰধানকৈ কি আহিলাৰ দৰকাৰ ?
উত্তৰ: উন্নতি কৰিবলৈ প্ৰধানকৈ ‘বিদ্যা’ নামৰ আহিলাটোৰ দৰকাৰ।
৫. মানুহৰ মনৰ দীপ্তি বা পোহৰ কি ?
উত্তৰ: বিদ্যাই হৈছে মানুহৰ মনৰ দীপ্তি।
৬. বিদ্যাৰ পোহৰত কাম কৰি মানুহে কি লাভ কৰিব পাৰে ?
উত্তৰ: বিদ্যাৰ পোহৰত কাম কৰি মানুহে ধন, মান আৰু যশস্যা লাভ কৰিব পাৰে।
৭. কেনে জীৱন বৃথা বুলি সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে ?
উত্তৰ: বিদ্যাহীন জীৱন বৃথা বুলি সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে।
৮. আজিকালি পৃথিৱীত নাম কৰা লোকসকল কিহৰ গৰাকী ?
উত্তৰ: তেওঁলোক সকলোৱেই গভীৰ বিদ্যাৰ গৰাকী।
৯. আন্ধাৰত খনিকৰে কি কৰিব নোৱাৰে ?
উত্তৰ: আন্ধাৰত খনিকৰে চিত্ৰ আঁকিব নোৱাৰে।
১০. উন্নতিৰ পথত যাত্ৰা কৰাৰ আগতে কি কৰা উচিত ?
উত্তৰ: উন্নতিৰ পথত যাত্ৰা কৰাৰ আগতে বিদ্যা যুগুত কৰি লোৱা উচিত।
২ নম্বৰীয়া প্ৰশ্ন (চমু উত্তৰ) :
১. পাঠটোৰ আৰম্ভণিত কি কি আহিলাৰ উদাহৰণ দিয়া হৈছে ?
উত্তৰ: পাঠটোৰ আৰম্ভণিত লিখা কামৰ বাবে কাপ, খেতিৰ বাবে হাল আৰু ৰন্ধন কাৰ্যৰ বাবে চৰুৰ উদাহৰণ দিয়া হৈছে।
২. “বিদ্যা উন্নতিৰ ঘাই আহিলা”— কথাষাৰ বুজাই লিখা।
উত্তৰ: যিদৰে বিশেষ কামৰ বাবে বিশেষ আহিলা লাগে, তেনেদৰে জীৱনত উন্নতি কৰিবলৈ বিদ্যা অতি আৱশ্যক। বিদ্যা অবিহনে কোনেও কোনো বিষয়ত আগবাঢ়িব নোৱাৰে, সেয়ে ইয়াক উন্নতিৰ মূল আহিলা কোৱা হৈছে।
৩. পৃথিৱীত নাম কৰা মানুহবোৰৰ ক্ষেত্ৰত বিদ্যাৰ প্ৰভাৱ কেনেকুৱা ?
উত্তৰ: আজিকালি পৃথিৱীত যিসকল লোকে উন্নতি কৰি খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে, তেওঁলোকৰ জীৱনলৈ চালে দেখা যায় যে তেওঁলোক সকলোৱে গভীৰ বিদ্যাৰ অধিকাৰী আছিল। বিদ্যাই তেওঁলোকক এই স্থান দিছে।
৪. বিদ্যাই মানুহৰ মনৰ কেনেকৈ পৰিৱৰ্তন ঘটায় ?
উত্তৰ: বিদ্যাই মানুহৰ মনৰ অজ্ঞানতাৰ আন্ধাৰ আঁতৰ কৰি মন ফৰকাল কৰে। বিদ্যাৰ পোহৰ নাপালে মানুহে নিজৰ ক্ষমতা কোন ঠাইত কেনেকৈ খটুৱাব লাগে, তাৰ সম্ভেদ নাপায়।
৫. খনিকৰৰ উদাহৰণেৰে লেখকে কি বুজাব খুজিছে ?
উত্তৰ: খনিকৰৰ হাতত কাপ-তুলিকা বা দক্ষতা থাকিলেও আন্ধাৰত তেওঁ চিত্ৰ আঁকিব নোৱাৰে। ঠিক তেনেদৰে, বিদ্যাৰ পোহৰ অবিহনে এজন মানুহে সংসাৰত কাম কৰিবলৈ সঠিক পথ বিচাৰি নাপায়।
৬. “বিদ্যাহীন জীৱন বৃথা”— কথাষাৰৰ তাৎপৰ্য কি ?
উত্তৰ: বিদ্যা নোহোৱা মানুহৰ জীৱনৰ কোনো মূল্য নাই। কাৰণ বিদ্যা অবিহনে মানুহে নিজৰ আৰু সমাজৰ উন্নতি কৰিব নোৱাৰে। বিদ্যাই মানুহক পশুতকৈ পৃথক কৰে আৰু জীৱন সাৰ্থক কৰে।
৭. বিদ্যা লাভ কৰিলে মানুহে কি কি তিনিটা বস্তু লাভ কৰে ?
উত্তৰ: পাঠটোৰ মতে বিদ্যা লাভ কৰিলে আৰু সেই বিদ্যাৰ সহায়ত কাম কৰিলে মানুহে ধন, মান আৰু যশস্যা— এই তিনিটা বস্তু লাভ কৰিব পাৰে।
৮. উন্নতিৰ কামবোৰ কিয় টান হৈ পৰে ?
উত্তৰ: যদি কোনো এজন লোকে উন্নতিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় আহিলাসমূহ (বিশেষকৈ বিদ্যা) আহৰণ নকৰে, তেন্তে তেওঁৰ বাবে উন্নতিৰ পথত অগ্ৰসৰ হোৱাটো অতি টান হৈ পৰে।
৯. আগৰ কালৰ খ্যাতিমন্ত মানুহবোৰৰ চৰিত্ৰ কেনেকুৱা আছিল ?
উত্তৰ: আগৰ কালৰ যিসকল মানুহে সমাজত খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল, তেওঁলোক সকলোৱেই অত্যন্ত বিদ্যাৱন্ত লোক আছিল। তেওঁলোকৰ বিদ্যাই তেওঁলোকক যশস্বী কৰি তুলিছিল।
১০. সংসাৰত কৰ্ম কৰিবলৈ কিহৰ প্ৰয়োজন আৰু কিয় ?
উত্তৰ: সংসাৰত কৰ্ম কৰিবলৈ বিদ্যাৰ পোহৰৰ প্ৰয়োজন। কাৰণ বিদ্যাৰে মন পোহৰাই নল’লে সংসাৰৰ জটিল পথত কাম কৰাটো সুচল বা সহজ নহয়।
৩ নম্বৰীয়া চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন (ব্যাখ্যামূলক):
১. পাঠটোত বিভিন্ন কামৰ বাবে ব্যৱহাৰ হোৱা আহিলাৰ বিষয়ে কিদৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে ?
উত্তৰ: পাঠটোত কোৱা হৈছে যে কোনো এটা কাম সুকলমে সম্পন্ন কৰিবলৈ হ’লে সেই কামৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সঠিক আহিলা হাতত থকাটো জৰুৰী। যেনেকৈ লিখিবলৈ ‘কাপ’ (কলম), খেতি কৰিবলৈ ‘হাল’ আৰু ৰন্ধন কাৰ্যৰ বাবে ‘চৰু’ৰ আৱশ্যক হয়। ঠিক তেনেদৰে জীৱনত উন্নতি কৰিবলৈ হ’লেও এটা বিশেষ আহিলাৰ প্ৰয়োজন, আৰু সেই আহিলাটোৱেই হৈছে ‘বিদ্যা’।
২. “বিদ্যা উন্নতিৰ ঘাই আহিলা”— কথাষাৰ পাঠটোৰ আধাৰত বুজাই লিখা।
উত্তৰ: লেখকৰ মতে যিদৰে বিভিন্ন ভৌতিক কামৰ বাবে বেলেগ বেলেগ সঁজুলি থাকে, তেনেদৰে মানৱ জীৱনৰ সৰ্বপ্ৰকাৰৰ উন্নতিৰ বাবে ‘বিদ্যা’ই হৈছে একমাত্ৰ মূল সঁজুলি। যিজন ব্যক্তিয়ে বিদ্যা আহৰণ নকৰাকৈ উন্নতি কৰিবলৈ বিচাৰে, তেওঁৰ বাবে সেই পথ অতি কঠিন হৈ পৰে। গতিকে উন্নতিৰ বাবে আগ্ৰহী যিকোনো ব্যক্তিয়ে সকলোৰে আগেয়ে বিদ্যা যতনাই লোৱাটো উচিত।
৩. বিদ্যা আৰু মানুহৰ যশস্যাৰ মাজত থকা সম্পৰ্কটো কেনেকুৱা ?
উত্তৰ: বিদ্যাই মানুহক কেৱল জ্ঞানীয়েই নকৰে, বৰঞ্চ ই ধন, মান আৰু যশস্যা লাভৰ এক পথ প্ৰশস্ত কৰে। পৃথিৱীত যিসকল লোকে নাম জ্বলাইছে বা যিসকল পুৰণি কালৰ খ্যাতিমন্ত ব্যক্তি আছিল, তেওঁলোক সকলোৱেই গভীৰ বিদ্যাৰ অধিকাৰী আছিল। গতিকে এজন ব্যক্তিৰ সামাজিক মৰ্যাদা আৰু খ্যাতি তেওঁৰ বিদ্যাৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰে।
৪. বিদ্যাই মানুহৰ মন কেনেকৈ ফৰকাল কৰে ?
উত্তৰ: বিদ্যাই মানুহৰ মনৰ পৰা অজ্ঞানতাৰ আন্ধাৰ আঁতৰ কৰে। যেতিয়া মনত বিদ্যাৰ পোহৰ পৰে, তেতিয়াহে মানুহে নিজৰ ক্ষমতা আৰু দক্ষতা ক’ত আৰু কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ সঠিক দিশ বিচাৰি পায়। বিদ্যাৰ অভাৱত মানুহৰ মনটো এটা আন্ধাৰ কোঠাৰ দৰে হৈ থাকে য’ত কোনো দিশ নেদেখি মানুহ দিগভ্ৰান্ত হয়।
৫. খনিকৰ আৰু আন্ধাৰৰ উদাহৰণেৰে লেখকে কি কথা স্পষ্ট কৰিব বিচাৰিছে ?
উত্তৰ: লেখকে কৈছে যে এজন খনিকৰ বা শিল্পীৰ হাতত যদি চিত্ৰ অঁকাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কাপ-তুলিকা থাকেও, তথাপি আন্ধাৰত তেওঁ সুন্দৰ ছবি এখন আঁকিব নোৱাৰে। একেদৰে, এজন মানুহৰ শাৰীৰিক শক্তি বা আহিলা থাকিলেও যদি বিদ্যাৰ পোহৰ নাথাকে, তেন্তে তেওঁ সংসাৰৰ কৰ্মক্ষেত্ৰত সঠিকভাৱে কাৰ্য সম্পাদন কৰিবলৈ অসমৰ্থ হয়।
৬. উন্নতিৰ পথত যাত্ৰা কৰাৰ আগতে বিদ্যা যুগুত কৰাটো কিয় প্ৰয়োজন ?
উত্তৰ: যিকোনো যুদ্ধলৈ যোৱাৰ আগতে যেনেকৈ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ যোগাৰ কৰিব লাগে, তেনেদৰে জীৱনত সফল হোৱাৰ বাবে আগতীয়াকৈ বিদ্যা আহৰণ কৰা উচিত। বিদ্যা অবিহনে কৰা চেষ্টা বিফল হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি থাকে। যিহেতু বিদ্যাইহে আমাক সঠিক পথৰ সন্ধান দিয়ে, সেয়েহে উন্নতিৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে বিদ্যাৰে নিজক সসজ্জিত কৰাটো দৰকাৰ।
৭. “বিদ্যাহীন জীৱন বৃথা”— এই কথাষাৰ আজিৰ সমাজত কিমান প্ৰাসংগিক ?
উত্তৰ: পাঠটোৰ মতে বিদ্যাহীন জীৱন এক ব্যৰ্থ জীৱন, যিটো সকলোৱেই স্বীকাৰ কৰে। আজিৰ যুগটো জ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ যুগ। এতিয়া বিদ্যা অবিহনে এজন মানুহে সমাজত সন্মানজনক স্থান দখল কৰিব নোৱাৰে বা জীৱনৰ জটিল সমস্যাবোৰ সমাধান কৰিব নোৱাৰে। বিদ্যাইহে মানুহক মানুহ হিচাপে গঢ়ি তোলে, সেয়ে বিদ্যাহীন জীৱনৰ কোনো সৰ্থকতা নাথাকে।
৮. ‘বিদ্যা’ পাঠটোৰ মূল বিষয়বস্তু চমুকৈ লিখা।
উত্তৰ: পাঠটোৰ মূল বিষয়বস্তু হ’ল বিদ্যাৰ গুৰুত্ব আৰু জীৱনত ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা। লেখকে বিভিন্ন উদাহৰণেৰে বুজাইছে যে যিদৰে সকলো কামৰ বাবে একোটা আহিলা থাকে, তেনেদৰে মানুহৰ জীৱনৰ উন্নতিৰ একমাত্ৰ ঘাই আহিলা হ’ল বিদ্যা। বিদ্যাই মনৰ আন্ধাৰ আঁতৰাই ধন, মান আৰু যশস্যাৰ পথ দেখুৱাই দিয়ে আৰু সংসাৰত কৰ্ম কৰিবলৈ আমাক সক্ষম কৰি তোলে।
৯. এজন বিদ্যাৱন্ত মানুহ আৰু এজন অবিদ্যাৱন্ত মানুহৰ মাজত লেখকে কি পাৰ্থক্য দেখুৱাইছে ?
উত্তৰ: এজন বিদ্যাৱন্ত মানুহৰ মন পোহৰ হৈ থাকে আৰু তেওঁ জানে কেনেকৈ নিজৰ ক্ষমতা কামত লগাব লাগে। তেওঁ সমাজত খ্যাতি আৰু ধন লাভ কৰিব পাৰে। আনহাতে, এজন অবিদ্যাৱন্ত মানুহৰ জীৱন বৃথা। তেওঁ যিমানেই উন্নতিৰ চেষ্টা নকৰক কিয়, বিদ্যাৰ অভাৱত তেওঁৰ বাবে সেই কামবোৰ অতি কঠিন হৈ পৰে আৰু তেওঁ সংসাৰত সুকলমে কাম কৰিব নোৱাৰে।
১০. সংসাৰত কৰ্ম কৰিবলৈ বিদ্যাই কেনেকৈ সহায় কৰে ?
উত্তৰ: সংসাৰ এখন অতি জটিল কৰ্মক্ষেত্ৰ। ইয়াত সঠিক সিদ্ধান্ত ল’বলৈ আৰু কামবোৰ সুকলমে কৰিবলৈ হ’লে তীক্ষ্ণ বুদ্ধি আৰু জ্ঞানৰ আৱশ্যক। বিদ্যাই মানুহৰ বিচাৰ শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু মনটো পোহৰাই তোলে। যেতিয়ালৈকে বিদ্যাই মানুহৰ মন পোহৰাই নুতুলে, তেতিয়ালৈকে সংসাৰৰ বিশাল সাগৰত কৰ্ম কৰিবলৈ উপযুক্ত পথটো মানুহে বিচাৰি নাপায়।
***********