১ নম্বৰীয়া অতি চমু প্রশ্ন (১০ টা):
১. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰ গঠনৰ মূল আধাৰ কি ?
উত্তৰ: অভ্যাসেই হ’ল চৰিত্ৰ গঠনৰ মূল আধাৰ।
২. প্ৰশ্ন: মানুহৰ প্ৰকৃত চৰিত্ৰ কেনেকৈ ধৰা পৰে ?
উত্তৰ: মানুহৰ দৈনন্দিন সৰু সৰু কাম আৰু ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে প্ৰকৃত চৰিত্ৰ ধৰা পৰে।
৩. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰহীন মানুহক কবিয়ে কিহৰ লগত তুলনা কৰিছে?
উত্তৰ: চৰিত্ৰহীন মানুহক কবিয়ে এটা 'ফটাকানি'ৰ লগত তুলনা কৰিছে।
৪. প্ৰশ্ন: জ্ঞান বৃদ্ধিৰ লগে লগে কি বৃদ্ধি পোৱাটো প্ৰয়োজন?
উত্তৰ: জ্ঞান বৃদ্ধিৰ লগে লগে চৰিত্ৰৰ উন্নতি বা ভাল অভ্যাস বৃদ্ধি পোৱাটো প্ৰয়োজন।
৫. প্ৰশ্ন: কু-চৰিত্ৰৰ মানুহে সমাজত কি কৰে?
উত্তৰ: কু-চৰিত্ৰৰ মানুহে সমাজত অশান্তি আৰু বিশৃংখলাৰ সৃষ্টি কৰে।
৬. প্ৰশ্ন: কাৰ সহায়ত এজন মানুহে আন এজনৰ মনৰ ভাব বুজিব পাৰে?
উত্তৰ: মুখৰ অবয়ব আৰু চকুৰ চাৱনিৰ সহায়ত মানুহে আনৰ মনৰ ভাব বুজিব পাৰে।
৭. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰবান হ’বলৈ কিহৰ প্ৰয়োজন?
উত্তৰ: চৰিত্ৰবান হ’বলৈ সৎ চিন্তা আৰু নিয়মিত ভাল অভ্যাসৰ প্ৰয়োজন।
৮. প্ৰশ্ন: উন্নতিৰ মূল চাবিকাঠ কি বুলি কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: চৰিত্ৰকেই উন্নতিৰ মূল চাবিকাঠ বুলি কোৱা হৈছে।
৯. প্ৰশ্ন: কাক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি?
উত্তৰ: যাৰ চৰিত্ৰৰ কোনো স্থিৰতা নাই বা যি অভ্যাসবশতঃ মিছা কথা কয়, তাক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি।
১০. প্ৰশ্ন: পঢ়া-শুনা কৰিলেও এজন মানুহ কিয় অধম হ’ব পাৰে?
উত্তৰ: যদি এজন মানুহৰ চৰিত্ৰ ভাল নহয়, তেন্তে অধিক পঢ়া-শুনা কৰিলেও তেওঁ অধম হ’ব পাৰে।
২ নম্বৰীয়া চমু প্রশ্ন (১০ টা):
১. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰ বুলিলে কি বুজোৱা হয় ?
উত্তৰ: চৰিত্ৰ হ’ল এজন মানুহৰ মনৰ ভাব, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু নিয়মিত অভ্যাসৰ সমষ্টি। ই মানুহৰ ব্যক্তিত্বৰ পৰিচয় দিয়ে।
২. প্ৰশ্ন: সু-চৰিত্ৰ আৰু কু-চৰিত্ৰৰ মাজৰ পাৰ্থক্য কি ?
উত্তৰ: যিয়ে সদায় সত্য কয় আৰু সমাজৰ হিত সাধন কৰে তেওঁ সু-চৰিত্ৰবান। আনহাতে, যিয়ে অসৎ কাম আৰু মিছা কথা কয় তেওঁ কু-চৰিত্ৰৰ লোক।
৩. প্ৰশ্ন: শৈশৱ কাল চৰিত্ৰ গঠনৰ বাবে কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ ?
উত্তৰ: শৈশৱ কালতে মনটো কোমল হৈ থাকে। এই সময়ত যি অভ্যাস গঠন কৰা হয়, সেয়া গোটেই জীৱন থাকি যায়।
৪. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰহীন মানুহৰ জ্ঞান কিয় নিৰৰ্থক ?
উত্তৰ: চৰিত্ৰ অবিহনে জ্ঞানে মানুহক অহংকাৰী আৰু ক্ষতিকাৰক কৰি তোলে। চৰিত্ৰ নাথাকিলে সেই জ্ঞানে সমাজৰ একো উপকাৰ নকৰে।
৫. প্ৰশ্ন: অভ্যাসৰ পৰা চৰিত্ৰ কেনেকৈ গঢ়ি উঠে ?
উত্তৰ: আমি কোনো এটা কাম বা চিন্তা বাৰে বাৰে কৰিলে সেয়া অভ্যাসলৈ ৰূপান্তৰিত হয় আৰু এই অভ্যাসবোৰেই শেষত চৰিত্ৰ হিচাপে থিয় দিয়ে।
৬. প্ৰশ্ন: মানুহৰ মুখমণ্ডলক কিয় মনৰ আৰ্চী বুলি কোৱা হয় ?
উত্তৰ: মানুহৰ মনৰ আনন্দ, বিষাদ বা খং আদি ভাববোৰ মুখৰ অঙ্গী-ভঙ্গীৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ পায় বাবে ইয়াক মনৰ আৰ্চী বোলে।
৭. প্ৰশ্ন: সৎ সংগই চৰিত্ৰ গঠনত কেনে প্ৰভাৱ পেলায় ?
উত্তৰ: সৎ সংগই মানুহক ভাল কথা শিকিবলৈ আৰু ভাল কাম কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে, যিয়ে চৰিত্ৰ উজ্জ্বল কৰে।
৮. প্ৰশ্ন: মানুহৰ চৰিত্ৰ কেনেকৈ নষ্ট হয় ?
উত্তৰ: কু-সংগ, এলাহ আৰু বেয়া অভ্যাসে মানুহৰ চৰিত্ৰ লাহে লাহে নষ্ট কৰি পেলায়।
৯. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰবান লোকক সমাজে কিয় সন্মান কৰে ?
উত্তৰ: চৰিত্ৰবান লোক সত্যবাদী, নিষ্ঠাবান আৰু পৰোপকাৰী হোৱা বাবে সকলোৰে বিশ্বাসী আৰু আদৰণীয় হয়।
১০. প্ৰশ্ন: "চৰিত্ৰই মানুহৰ প্ৰকৃত সম্পদ" — কথাষাৰ বুজাই লিখা।
উত্তৰ: টকা-পইচা হেৰালে পুনৰ পোৱা যায়, কিন্তু চৰিত্ৰ এবাৰ হেৰালে বা দাগ লাগিলে সেয়া ঘূৰাই পোৱা কঠিন। সেয়ে ই পৰম সম্পদ।
৩ নম্বৰীয়া বাখ্যাতামূলক প্রশ্ন :
১. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰ গঠনত অভ্যাসৰ ভূমিকা কি?
উত্তৰ: অভ্যাস চৰিত্ৰৰ ভেটি। আমি সৰুৰে পৰা যিবোৰ কাম নিয়মিতভাৱে কৰোঁ, সেইবোৰেই আমাৰ স্বভাৱত পৰিণত হয়। যদি আমি নিয়মীয়াকৈ সত্য কোৱা বা পৰোপকাৰ কৰাৰ অভ্যাস কৰোঁ, তেন্তে আমাৰ চৰিত্ৰ সুন্দৰ হ’ব। সেয়েহে কোৱা হয় যে অভ্যাসৰ দ্বাৰাই চৰিত্ৰৰ স্বৰূপ নিৰ্ধাৰিত হয়।
২. প্ৰশ্ন: শিক্ষা আৰু চৰিত্ৰৰ মাজৰ সম্পৰ্ক কি?
উত্তৰ: শিক্ষা কেৱল কিতাপ পঢ়াটোৱেই নহয়, ই হ’ল চৰিত্ৰ গঠনৰ মাধ্যম। প্রকৃত শিক্ষিত সেইজনেই যাৰ জ্ঞানৰ লগতে চৰিত্ৰৰো উন্নতি ঘটে। চৰিত্ৰহীন শিক্ষিত লোক সমাজৰ বাবে বিপদজনক হ’ব পাৰে। সেয়েহে শিক্ষাৰ প্ৰধান লক্ষ্য হ’ব লাগে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক একোজন চৰিত্ৰবান মানুহ হিচাপে গঢ়ি তোলা।
৩. প্ৰশ্ন: 'চৰিত্ৰ হেৰালে সকলো হেৰায়' — এই উক্তিটো পাঠৰ আধাৰত বিশ্লেষণ কৰা।
উত্তৰ: পৃথিৱীত ধন-সম্পত্তি বা স্বাস্থ্য হেৰালে সিমান ক্ষতি নহয়, কাৰণ সেইবোৰ পুনৰ লাভ কৰিব পাৰি। কিন্তু এজন মানুহৰ চৰিত্ৰ এবাৰ কলঙ্কিত হ’লে সমাজত তেওঁৰ স্থান আৰু সন্মান চিৰদিনৰ বাবে হেৰাই যায়। চৰিত্ৰই মানুহক বিশ্বাসযোগ্যতা দিয়ে, যিটো অবিহনে মানুহৰ জীৱন মূল্যহীন হৈ পৰে।
৪. প্ৰশ্ন: এজন সু-চৰিত্ৰবান ব্যক্তিৰ গুণাৱলী কেনেকুৱা হোৱা উচিত?
উত্তৰ: এজন সু-চৰিত্ৰবান ব্যক্তি সদায় সত্যবাদী, সাহসী, নম্ৰ আৰু ধৈৰ্যশীল হয়। তেওঁ আনৰ প্ৰতি দয়াশীল আৰু নিজৰ কৰ্তব্যৰ প্ৰতি সচেতন। তেওঁ কেতিয়াও স্বাৰ্থপৰ নহয় আৰু বিপদে-আপদে আনক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে। এনে গুণবোৰে ব্যক্তি এজনক সমাজত উজ্জ্বল কৰি তোলে।
৫. প্ৰশ্ন: পাঠটোত উল্লেখ থকা অনুসৰি মানুহৰ 'চিত্ত' বা মনৰ অৱস্থা কেনেকৈ বুজিব পাৰি?
উত্তৰ: মানুহৰ মনটো বাহিৰৰ পৰা দেখা নাযায় যদিও মুখৰ ভঙ্গীমা আৰু চকুৰ জৰিয়তে ই প্ৰকাশ পায়। এজন মানুহে কেনে ব্যৱহাৰ কৰে আৰু তেওঁৰ কথা কোৱাৰ ধৰণ কেনে, তাৰ পৰাই তেওঁৰ মানসিক স্থিতি আৰু চৰিত্ৰৰ আভাস পোৱা যায়। মানুহৰ কৰ্মই তেওঁৰ অন্তৰৰ পৰিচয় দিয়ে।
৬. প্ৰশ্ন: সমাজ গঠনত চৰিত্ৰৰ গুৰুত্ব কি?
উত্তৰ: এখন সুস্থ সমাজ গঠনৰ বাবে চৰিত্ৰবান নাগৰিকৰ অতি প্ৰয়োজন। যদি সমাজৰ লোকসকল চৰিত্ৰবান হয়, তেন্তে সমাজত অপৰাধ, হিংসা আৰু দুৰ্নীতি কমি যাব। চৰিত্ৰবান লোকে সমাজক প্ৰগতিৰ পথত আগুৱাই লৈ যায় আৰু এক শান্তিপূৰ্ণ পৰিবেশ গঢ়ি তোলাত সহায় কৰে।
৭. প্ৰশ্ন: কু-চৰিত্ৰৰ মানুহে সমাজৰ কেনে ক্ষতি কৰে?
উত্তৰ: কু-চৰিত্ৰৰ মানুহে নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবে যিকোনো অনৈতিক কাম কৰিব পাৰে। তেওঁলোকৰ মিছা কথা আৰু প্ৰতাৰণাৰ বাবে সমাজত বিশৃংখলাৰ সৃষ্টি হয়। এনে লোকে আনক ভুল পথলৈ পৰিচালিত কৰে আৰু সমাজৰ নৈতিক মূল্যবোধ ধ্বংস কৰে, যাৰ ফলত মানুহৰ মাজত বিশ্বাসহীনতা বৃদ্ধি পায়।
৮. প্ৰশ্ন: পাঠটোৰ মূল শিক্ষা কি বুলি তুমি ভাবা?
উত্তৰ: এই পাঠটোৰ মূল শিক্ষা হ’ল যে জীৱনত কৃতকাৰ্য হ’বলৈ কেৱল বুদ্ধিমান হ’লেই নহ’ব, চৰিত্ৰবান হোৱাটোও জৰুৰী। মানুহে নিজৰ চিন্তা আৰু কামৰ প্ৰতি সদায় সতৰ্ক থকা উচিত যাতে কোনো বেয়া অভ্যাসে চৰিত্ৰত দাগ পেলাব নোৱাৰে। সৎ পথেৰে চলি উন্নত চৰিত্ৰ গঠন কৰাই জীৱনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ব্ৰত।
৯. প্ৰশ্ন: সৰু সৰু কামবোৰে চৰিত্ৰ গঠনত কেনেকৈ প্ৰভাৱ পেলায়?
উত্তৰ: আমি দৈনন্দিন জীৱনত কৰা সৰু সৰু কামবোৰেই আমাৰ স্বভাৱৰ বহিঃপ্ৰকাশ। সঠিক সময়ত কাম কৰা, সত্য কোৱা বা আনক সহায় কৰাৰ দৰে সৰু কথাই লাহে লাহে এটা শক্তিশালী চৰিত্ৰ গঢ়ি তোলে। যিয়ে সৰু সৰু বিষয়ত সততা বজায় ৰাখে, তেৱোঁ ডাঙৰ কামতো সফল আৰু চৰিত্ৰবান হিচাপে পৰিগণিত হয়।
১০. প্ৰশ্ন: চৰিত্ৰ গঠনত সংগৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে লিখা।
উত্তৰ: কোৱা হয় যে 'সংগদোষে লোহাও ভাঁহে'। এজন মানুহৰ চৰিত্ৰ তেওঁ কাৰ লগত সময় কটায় তাৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰে। ভাল বন্ধুৰ সংগত থাকিলে মানুহে ভাল গুণ আহৰণ কৰে, আনহাতে বেয়া মানুহৰ সংগত থাকিলে লাহে লাহে বেয়া অভ্যাস গঢ়ি উঠে। গতিকে চৰিত্ৰ ৰক্ষাৰ বাবে সৎ সংগ বাছনি কৰা অতি প্ৰয়োজন।
*******