অতি চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ:
১. প্ৰশ্ন: ২০০১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অসমৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ কিমান শতাংশ লোক জনজাতিৰ অন্তৰ্গত আছিল?
উত্তৰ: ১২.৪ শতাংশ।
২. প্ৰশ্ন: অসমৰ ভৈয়ামৰ জনজাতিসমূহৰ ভিতৰত বৃহত্তম জনজাতি কোনটো?
উত্তৰ: বড়ো-কছাৰী।
৩. প্ৰশ্ন: ড° সুনীতি কুমাৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ মতে 'কাছাৰ' শব্দটো কোনটো শব্দৰ পৰা আহিছে?
উত্তৰ: 'কচ্ছত' (যিটোৰ অৰ্থ হ'ল নিম্নভূমি) শব্দৰ পৰা।
৪. প্ৰশ্ন: বড়ো সমাজত সামাজিক কাম-কাজ পৰিচালনাৰ বাবে থকা গাঁওসভাক কি বুলি কোৱা হয়?
উত্তৰ: 'গামি আফাদ'।
৫. প্ৰশ্ন: বড়োসকলৰ বৰঘৰৰ পূবফালৰ কোঠাখনক কি বোলে আৰু তাত কাৰ থাপনা থাকে?
উত্তৰ: 'ইছিং' বোলে আৰু তাত বাথৌ বঢ়ৌয়া, বাথৌ বুঢ়ী আৰু মাইনাও (লক্ষ্মী)ৰ থাপনা থাকে।
৬. প্ৰশ্ন: ৰাভা জনজাতিসকলৰ মুখ্য জীৱিকা কি?
উত্তৰ: কৃষি।
৭. প্ৰশ্ন: কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ ডেকাচাং সদৃশ সামাজিক অনুষ্ঠানটোক কি নামেৰে জনা যায়?
উত্তৰ: 'জিৰছং' বা 'জিৰকেদাম'।
৮. প্ৰশ্ন: মিচিংসকলৰ সমাজত গাঁও সভা বা সমাজ পৰিচালনাৰ গোটটোক কি বুলি কোৱা হয়?
উত্তৰ: 'কীবাং'।
৯. প্ৰশ্ন: মিচিং সমাজত মৃতদেহ দাহ নকৰি ক'ত পুতি থোৱাৰ নিয়ম আছে?
উত্তৰ: 'কাকুগ' নামৰ কাঠৰ বাকচত ভৰাই গাত খান্দি পুতি থোৱা হয়।
১০. প্ৰশ্ন: সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ প্ৰধান আৰাধ্য দেৱতাগৰাকীৰ নাম কি?
উত্তৰ: বাইথৌ (বা বাথৌ) দেৱতা।
চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ:
১) অসমত প্ৰধানকৈ কিমানটা জনজাতিৰ লোক আছে?
উত্তৰ: অসমত প্ৰধানকৈ ২৫ টা জনজাতিৰ লোক আছে বুলি জনা যায়। ২০০১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অসমৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১২.৪ শতাংশ লোক জনজাতিৰ অন্তৰ্গত। বসতিস্থল আৰু ভৌগোলিক অৱস্থানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই জনজাতিসমূহক মূলত ভৈয়ামৰ জনজাতি আৰু পাহাৰীয়া বা পার্বত্য জনজাতি—এই দুটা প্রধান ভাগত ভাগ কৰা হয়।
২) ‘জিৰছং’ বা ‘জিবকেদাম’ কোন জনগোষ্ঠীৰ?
উত্তৰ: ‘জিৰছং’ বা ‘জিবকেদাম’ হ’ল কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ ডেকাচাং সদৃশ এটি সামাজিক অনুষ্ঠান। কাৰ্বি সমাজত একে চিন্তা-চৰ্চা আৰু বয়সৰ ডেকা-গাভৰুসকলো লৈ এই গোট গঠন কৰা হয়। জিৰকেদামৰ সদস্যসকলক একেলগে ‘জিবহুং’ আৰু ইয়াৰ গৃহটোক ‘তেৰাঙক’ বুলি জনা যায়। এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তেই কাৰ্বি যুৱক-যুৱতীসকলে জুম খেতি, সামাজিক উৎসৱ আৰু ৰীতি-নীতিৰ শিক্ষা লাভ কৰে।
৩) ৰংকেৰ পূজা কোন জনগোষ্ঠীয়ে পালন কৰে?
উত্তৰ: ৰংকেৰ পূজা কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পালন কৰে। এই পূজাক কাৰ্বি সমাজৰ বসন্ত উৎসৱ বুলি ক'ব পাৰি আৰু ইয়াৰ জৰিয়তেই তেওঁলোকে নতুন বছৰক আদৰণি জনায়। গাঁৱৰ মুখিয়ালজনৰ ঘৰৰ চোতালত (বাংখাই) দুদিনীয়া কার্যসূচীৰে এই পূজা অনুষ্ঠিত কৰা হয়, যাতে দেৱতাৰ আশীৰ্বাদত মানুহৰ কল্যাণ সাধন হয় আৰু কৃষি-কাৰ্য নদন-বদন হয়।
৪) চামুঙীয়া কোন জনগোষ্ঠীৰ খেল?
উত্তৰ: (টোকা: পাঠ্যপুথি আৰু প্ৰাসঙ্গিক তথ্য অনুসৰি মিচিং সমাজত নটা প্ৰধান খেল বা ফৈদ আছে, যাৰ ভিতৰত চাঃয়াং, অয়ান, মঃয়িং, দীলু, বংকুৱাল, পাগ, দাম্বুগ, তামাৰ আৰু চামুণ্ডৰীয়া আদি অন্তৰ্ভুক্ত। সুতৰাং ‘চামুণ্ডৰীয়া’ বা ‘চামুঙীয়া’ হ’ল মিচিং জনগোষ্ঠীৰ এটা প্ৰধান খেল বা ফৈদ।)
৫) আলি-আঃয়ে-লুগাং কোনে পালন কৰে?
উত্তৰ: আলি-আঃয়ে-লুগাং হ’ল মিচিং জনগোষ্ঠীৰ এটি অতি প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। আহুধান খেতি আৰম্ভ কৰাৰ আগে আগে, ফাগুন মাহৰ প্ৰথম বুধবাৰটোত মিচিংসকলে এই উৎসৱ উলহ-মালহেৰে পালন কৰে। পথাৰত শস্যৰ উর্বৰতা বৃদ্ধি আৰু মঙ্গল কামনা কৰি এই পূজা আৰু গুম্বাগ নৃত্য-গীতৰ আয়োজন কৰা হয়।
৬) সোনোৱাল কছাৰীসকল পিতৃ প্ৰধান নে মাতৃপ্ৰধান?
উত্তৰ: সোনোৱাল কছাৰী সমাজখন সম্পূৰ্ণৰূপে পিতৃপ্ৰধান। এই সমাজত পৰিয়ালৰ মূৰব্বীগৰাকী হৈছে পিতৃ আৰু তেৱেই পৰিয়ালৰ সকলো গুৰুত্বপূর্ণ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। পিতৃৰ অবর্তমানত জ্যেষ্ঠ পুত্ৰই বা ভাতৃয়ে সেই দায়িত্ব বহন কৰে। অৱশ্যে পিতৃপ্ৰধান হ’লেও এই সমাজত নাৰীসকলক সমাদৰ আৰু গুৰুত্ব দিয়া হয়।
৭) পার্বত্য জনজাতিৰ বৈশিষ্টীবোৰ লিখা।
উত্তৰ: অসমৰ পার্বত্য জনজাতিসমূহৰ (যেনে- কাৰ্বি, ডিমাচা, কুকি, নগা আদি) সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনৰ কিছু সুকীয়া বৈশিষ্ট্য দেখা যায়। তেওঁলোক সাধাৰণতে পাহাৰীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰে আৰু তেওঁলোকৰ সামাজিক বান্ধোন অত্যন্ত সুদৃঢ়। পার্বত্য জনজাতিৰ বেছিভাগ সমাজেই স্বতন্ত্ৰ প্ৰথা, পৰম্পৰাগত স্বায়ত্তশাসিত শাসন ব্যৱস্থা (যেনে গাঁৱৰ মুখিয়াল বা সমবায় গোট) আৰু জুম খেতিৰ ওপਰত নিৰ্ভৰশীল। তেওঁলোকৰ নিজস্ব সাজ-পাৰ, সুকীয়া লোকগীত, লোকনৃত্য আৰু প্ৰকৃতি পূজাৰ ওপৰত অগ্ৰাধিকাৰ থকা দেখা যায়।
৮. অসমৰ জনজাতিসমূহক বসতিস্থলৰ ভিত্তিত কেইটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে আৰু কি কি?
উত্তৰ: বসতিস্থলৰ ওপৰভিত্তিকৰি অসমৰ জনজাতিসমূহক মূলত দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি। তাৰ ভিতਰত এটা হ'ল ভৈয়ামৰ জনজাতি আৰু আনটো হ'ল পার্বত্য জনজাতি। ভৈয়ামৰ জনজাতিসকলৰ ভিতৰত বড়ো-কছাৰী, মিচিংসকল প্ৰধান আৰু পার্বত্য জনজাতিসকলৰ ভিতৰত কাৰ্বি, ডিমাচা আদি উল্লেখযোগ্য। শেহতীয়া সংশোধনত কিছুমান জনজাতি উভয় শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত হৈছে।
৯. বড়ো-কছাৰী সমাজৰ 'গামি আফাদ' আৰু গাঁওবুঢ়াৰ ভূমিকা চমুকৈ লিখা।
উত্তৰ: বড়ো গাঁৱত সামাজিক কাম-কাজ পৰিচালনা আৰু বিবাদ মীমাংসাৰ বাবে 'গামি আফাদ' নাম의 একোখন গাঁওসভা থাকে। এই সভাৰ মুখিয়ালজনক 'গামিব্রাই' বা গাঁওবুঢ়া বুলি কোৱা হয়, যাক গণতান্ত্রিক পদ্ধতিৰে নিৰ্বাচন কৰা হয়। গাঁওবুঢ়াৰ লগতে সভাপতি, সম্পাদক আৰু ঘৰে ঘৰে খবৰ দিওকাজন 'হালমাজি'ক লৈ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতি গঠিত হয়।
১০. বড়ো-কছাৰীসকলৰ খাদ্য-প্ৰকৰণ আৰু প্রিয় খাদ্যসমূহ কি কি?
উত্তৰ: বড়ো-কছাৰীসকল আমিষভোজী আৰু তেওঁলোকৰ প্রধান আহাৰ হ'ল ভাত। তেওঁলোকৰ খাদ্য প্ৰকৰণৰ ভিতৰত এওফ্রাম নায় (ভজা), মেনাম (পাতত দিয়া) আদি উল্লেখযোগ্য। আমাবেদৰ (গাহৰি মাংস), দাউদেৰ (কুকুৰা মাংস), নাফাম (শুকান মাছ), ঔৰা মেৱাই (বাঁহগাজ) আদি তেওঁলোকৰ অতি প্রিয় খাদ্য। ইয়াৰোপৰি তেওঁলোকে চাউলৰ পৰা 'জুমায়' বা 'জো' নামৰ পানীয় ব্যৱহাৰ কৰে।
১১. ৰাভা সমাজৰ মাতৃপ্রধান চৰিত্ৰ আৰু গোত্ৰ ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখক।
উত্তৰ: পূৰ্বতে ৰাভা সমাজ মাতৃপ্রধান আছিল যদিও ক্ৰমশঃ ই পিতৃতান্ত্রিক চৰিত্ৰ লাভ কৰিছে। তথাপিও আজিকোপতি সন্তানসকল পিতৃৰ বাৰাইৰ পৰিৱৰ্ত্তে মাতৃৰ 'বাৰাই' বা গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত হয়। ৰাভাসকলৰ সমাজখন কেইবাটাও ঠাল আৰু সৰু সৰু গোত্ৰত বিভক্ত। এই গোত্ৰসমূহক 'বাৰ' বা 'বাৰাই' বোলা হয়, আৰু একে গোত্ৰৰ মাজত বৈবাহিক সম্পৰ্ক সম্পূৰ্ণ নিষিদ্ধ।
১২. ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উৎসৱ 'বায়খো'ৰ বিষয়ে কি জানা লিখা।
উত্তৰ: 'বায়খো' হ'ল ৰাভা জনজাতিৰ প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। কৃষি-কার্য আৰম্ভ কৰাৰ ঠিক আগে আগে এই উৎসৱ পালন কৰি বায়খো দেৱতাৰ পূজা-অর্চনা কৰা হয় আৰু পৃথিৱীৰ উৰ্বৰা শক্তি বৃদ্ধিৰ কামনা কৰা হয়। বয়োবৃদ্ধ লোকসকলে পূজাৰ গীত গোৱাৰ লগতে গোটেই ৰাতি ডেকা-গাভৰুসকলে ছাথাৰ নৃত্য-গীত পৰিৱেশন কৰি এই উৎসৱ মুখৰিত কৰি তোলে।
১৩. কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ 'চ'মাংকান' শ্ৰাদ্ধানুষ্ঠানৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰ: কাৰ্বিসকলৰ শ্ৰাদ্ধানুষ্ঠানক 'চ'মাংকান' বুলি কোৱা হয়, য'ত 'চ'মাং' মানে যম আৰু 'কান' মানে নৃত্য-গীত কৰা বুজায়। নৃত্য-গীতেৰে মৃত্যুৰ দেৱতা যমক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ এই অনুষ্ঠান পতা হয়। আৰ্থিক অৱস্থা আৰু আড়ম্বৰৰ ভিত্তিত ই তিনিপ্ৰকাৰৰ— কানফ্লাফ্লা, লাংটুক' আৰু 'হাৰ্নে'। এই অনুষ্ঠানত 'জাম্বিলি আখন' আদি জাতীয় প্রতীক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
১৪. মিচিং সমাজৰ চাংঘৰ নিৰ্মাণ পদ্ধতি আৰু বসতিস্থলৰ বিন্যাস চমুকৈ বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰ: মিচিংসকল প্ৰধানকৈ নৈৰ পাৰত বসবাস কৰা বাবে চাংঘৰ সাজি বাস কৰে। তেওঁলোকৰ ঘৰবোৰ সাধাৰণতে নৈৰ ফালে মুখ কৰি সজা হয়। ঘৰৰ আগফালৰ কিছু অংশ বাদ দি বাকী অংশ চাং পাতি সজা হয়। আগফালৰ এই অংশটোক 'আওলাং' বুলি কোৱা হয়, যিটো উৰালত ধান বনা আদি বিভিন্ন কামৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
১৫. মিচিং জনগোষ্ঠীৰ প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উৎসৱ 'আলি-আঃয়ে-লুংগাং'ৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰ: আহুধানৰ খেতি আৰম্ভ কৰাৰ আগে আগে ফাগুন মাহৰ প্ৰথম বুধবাৰটোত মিচিংসকলে 'আলি-আঃয়ে-লুংগাং' উৎসৱ পালন কৰে। পথাৰৰ মাজত বেদী তৈয়াৰ কৰি আৰাধ্য দেৱতা আৰু চন্দ্ৰ-সূৰ্যৰ সাক্ষী দি এমঠি আহুধান সিঁচি এই উৎসৱৰ শুভাৰম্ভ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছতে পুৰাং, আপং গ্ৰহণ কৰি সন্ধিয়াৰ পৰা ঢোলৰ চাপৰত গুম্বাগ নৃত্য আৰু লুগাং নিতম পৰিৱেশন কৰি আনন্দ কৰা হয়।
১৬. সোণোৱাল কছাৰী সমাজত প্রচলিত বিবাহ পদ্ধতিসমূহৰ নাম উল্লেখ কৰা।
উত্তৰ: সোণোৱাল কছাৰী সমাজত পৰম্পৰাগতভাৱে ছবিধ প্ৰকাৰৰ বিবাহৰ প্ৰচলন দেখা যায়। সেইসমূহ হ'ল—
(১) নোওৱা-ধূওৱা বিয়া,
(২) হোম পোৰা বিয়া,
(৩) গান্ধৰ্ভ প্ৰথামতে পতা বিয়া,
(৪) পলুৱাই নি পতা বিয়া,
(৫) আসুৰিক বিয়া, আৰু
(৬) ভতা সবকাই দিয়া বিবাহ। সাধাৰণতে একে গোত্ৰৰ মাজত বিবাহ নিষিদ্ধ আৰু এই সমাজত যৌতুক বা গা-ধনৰ প্ৰচলন নাই।
১৭. সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ 'হায়দাং গীত' কি আৰু ই কেতিয়া গোৱা হয়?
উত্তৰ: সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ মাজত প্রচলিত এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ ধৰ্মমূলক গীত হ'ল 'হায়দাং গীত'। ফাগুন-চ'ত মাহত পালন কৰা বাইথৌ পূজাৰ সময়ত আনুষ্ঠানিকভাৱে টকা (গোটা বাঁহ) নমোৱা হয় আৰু সেই সময়তে এই গীত গোৱাৰ নিয়ম আছে। এই লোকগীতসমূহ তেওঁলোকৰ চহকী লোকসাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ পৰিচায়ক।
৮) অসমৰ জনজাতিবোৰৰ গৃহনিৰ্মাণৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰ: অসমৰ জনজাতিসকলৰ গৃহনিৰ্মাণ প্ৰণালীত তেওঁলোকৰ ভৌগোলিক পৰিৱেশৰ চাপ স্পষ্ট। ভৈয়ামৰ বড়ো-কছাৰী বা সোণোৱাল কছাৰীসকলে সাধাৰণতে মাটিত চোতাল ৰাখি চাৰিওফালে বাঁহ আৰু খেৰেৰে দুচলীয়া বা চাৰিচলীয়া দীঘল ঘৰ সাজে। অন্যদিকে, নৈপৰীয়া মিচিংসকল বা পাহাৰীয়া জনজাতিসকলে বানপানী বা বৰষুণৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ বাঁহ-কাঠৰ মজবুত চাংঘৰ সাজি বাস কৰে। ঘৰৰ অস্হাপনা বা কোঠাসমূহ তেওঁলোকৰ সামাজিক আৰু ধর্মীয় বিশ্বাস (যেনে বাথৌ বেদী বা ইছিং) অনুসৰি সজোৱা হয়।
৯) অসমৰ পাহাৰীয়া জনজাতিসমূহৰ নাম লিখা।
উত্তৰ: অসমৰ পাহাৰীয়া বা পার্বত্য জনজাতিসমূহৰ ভিতৰত প্রধানকৈ ডিমাচা, মিকিৰ বা কাৰ্বি, কুকি, জয়ন্তীয়া, নগা আদি উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰি শেহতীয়া সংশোধন অনুসৰি গাৰো, তিৱা, ডিমাচা আৰু হাজং আদি জনজাতিও ভৈয়াম আৰু পাহাৰ উভয় শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
১০) সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমৰ জনজাতিবোৰৰ সংস্কৃতিলৈ কোনধৰণৰ পৰিৱৰ্তন আহিছে আলোচনা কৰা।
উত্তৰ: সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে অসমৰ জনজাতিসকলৰ সামাজিক, অর্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনলৈ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন আহিছে। শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ আৰু আধুনিক যোগাযোগ মাধ্যমৰ বাবে জনজাতিৰ লোকসকল আজিকালি কেৱল কৃষিজীবী হৈ থকা নাই; তেওঁলোক প্ৰশাসন, চিকিৎসা, ইঞ্জিনিয়াৰিং, শিক্ষা আৰু বিভিন্ন উচ্চ পদস্থ চাকৰিত নিয়োজিত হৈছে।
পোছাক-পৰিচ্ছদ আৰু খাদ্য-অভ্যাসতো আধুনিকতাৰ ছাঁ পৰিছে। পৰম্পৰাগত হাতৰ বোৱা কাপোৰৰ লগতে বজাৰৰ আধুনিক সাজ-পোছাকৰ প্ৰচলন বাঢ়িছে। ইয়াৰোপৰি, তেওঁলোকৰ হস্তশিল্প আৰু বয়নশিল্প (যেনে বড়ো আৰু মিচিং কাপোৰ, মুগা-এৰী) এতিয়া কেৱল ঘৰুৱা ব্যৱহাৰতে সীমাবদ্ধ নাথাকি ব্যৱসায়িক ভিত্তিত দেশে-বিদেশে সমাদৰ লাভ কৰি আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ পথ মুকলি কৰিছে। অৱশ্যে এই আধুনিকতাৰ মাজতো তেওঁলোকে নিজৰ মূল পৰম্পৰা, ভাষা আৰু স্বকীয় সংস্কৃতি বৰ্তাই ৰাখিবলৈ সচেষ্ট হোৱা দেখা যায়।
চমুটোকা লিখা:
(১) বড়ো জনজাতি:
উত্তৰ: অসমৰ সৰ্ববৃহৎ ভৈয়ামৰ জনজাতিটো হ’ল বড়ো-কছাৰী। তেওঁলোক মূলতঃ চীন-তিব্বতীয় মঙ্গোলীয় গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। কোকৰাঝাৰ, বাক্সা, ওদালগুৰি আদি জিলাত তেওঁলোকৰ মূল বসতি। বড়ো সমাজ পিতৃতান্ত্রিক হ’লেও মাতৃৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূর্ণ। তেওঁলোকৰ প্ৰধান ধৰ্মীয় পূজা হ’ল বাথৌ পূজা আৰু খেৰাই পূজা। বৈশাগু তেওঁলোকৰ প্ৰধান ৰাষ্ট্ৰীয় তথা কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰৰ ভিতৰত পুৰুষৰ গামছা-আবনাই আৰু মহিলাৰ ‘দখনা’ অতি জনপ্ৰিয়।
(২) মিচিং জনজাতি:
উত্তৰ: মিচিংসকল অসমৰ এখন অন্যতম প্ৰধান ভৈয়ামৰ জনজাতি। তেওঁলোক মূলত নৈৰ পাৰত চাংঘৰ সাজি বাস কৰে। মিচিং সমাজত যৌথ পৰিয়াল প্ৰথা আৰু ‘কীবাং’ (গাঁও সভা) ব্যৱস্থা প্রচলিত আছে। তেওঁলোকৰ প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উৎসৱ হ’ল বসন্ত কালৰ ‘আলি-আঃয়ে-লুগাং’ আৰু দীৰ্ঘকালীন বিৰতিত পতা ‘পঃৰাগ’ উৎসৱ। মিচিং নাৰীসকল বয়নশিল্পত অত্যন্ত পাকৈত আৰু তেওঁলোকৰ কাপোৰৰ নক্সা তথা ‘গাদু’ (মিৰিজিম) সমগ্ৰ অসমতে বিখ্যাত।
(৩) ৰাভা জনজাতি:
উত্তৰ: ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে মূলত গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু দৰং জিলাত বসবাস কৰে। তেওঁলোকৰ সমাজত বংদানী, পাতি ৰাভা, মৈতৰী আদি কেইবাটাও ভাগ বা ঠাল আছে। ৰাভাসকলৰ কৃষিভিত্তিক প্রধান উৎসৱটো হ’ল ‘বায়খো’ পূজা, যি পৃথিৱীৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধিৰ কামনাত পতা হয়। ৰাভা নাৰীসকলে কঁকালত পিন্ধা ‘ৰীফান’ বা ‘পাতানী’ আৰু বুকুৰ ‘কাখুং’ আদি পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰৰ বাবে জনাজাত। তেওঁলোকৰ বয়নশিল্প আৰু লোকসাহিত্য চহকী।
(৪) সোনোৱাল কছাৰী:
উত্তৰ: সোনোৱাল কছাৰীসকল ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ বিভিন্ন জিলাত সিঁচৰিত হৈ থকা এটি বিশিষ্ট মঙ্গোলীয় মূলৰ জনগোষ্ঠী। কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁলোকে অতীতত সোৱণশিৰি নদীৰ বালিত সোণৰ চেকুৰা বোটলাৰ কাম কৰিছিল। পিতৃপ্ৰধান সমাজ ব্যৱস্থাত বিশ্বাসী এই জনগোষ্ঠীৰ মূল উপাস্য দেৱতা হ’ল ‘বাথৌ’ বা ‘বড়শিলা’। তেওঁলোকে ব’হাগ বিহুৰ সমান্তৰালকৈ ‘হায়দাং গীত’ পৰিৱেশনেৰে বাইথ’ পূজা আৰু বিভিন্ন সবাহ পালন কৰে। পুৰুষে চৰিয়া আৰু মহিলাসকলে বিহা-মেখেলা পৰিধান কৰে।
(৫) হায়দাং নৃত্য:
উত্তৰ: হায়দাং নৃত্য সোনোৱাল কছাৰী সমাজৰ এক বিশেষ ধর্মমূলক লোকনৃত্য। ফাগুন-চ’ত মাহত অনুষ্ঠিত বাইথ’ পূজা বা বিহুৰ সময়ত আনুষ্ঠানিকভাৱে টকা (গোটা বাঁহ) নমাই এই নৃত্য আৰু হায়দাং গীত গোৱা হয়। এই নৃত্যৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ ঐতিহ্য, ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু সংস্কৃতিৰ সুন্দৰ প্ৰকাশ ঘটে।
(৬) ৰাভাসকলৰ সাজপাৰ:
উত্তৰ: ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ নিজস্ব পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰ আছে। পুৰুষসকলে কঁকালত ‘পাজাল’ বা ‘ছেকাংনেন’ আৰু মূৰত ‘খছনেং’ পিন্ধে, লগতে শীতত ‘পাছৰা’ লয়। মহিলাসকলৰ পোছাকৰ ভিতৰত কঁকালত পিন্ধা মেখেলা সদৃশ ‘ৰীফান’ (বা পাতানী), বুকুত মেৰিয়াই লোৱা ‘কাখুং’, বিবাহিতাসকলৰ ‘বুকচিল’ আৰু চাদৰসদৃশ ‘আংচা’ প্রধান। তেওঁলোকৰ কাপোৰত বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক আৰু জ্যামিতিক নক্সা ফুটি উঠে।