প্ৰশ্নাৱলী :

১। অতি চমু উত্তৰ লিখা :

(ক) ত্ৰয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠী কোনটো?

উত্তৰ: ত্ৰয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠীটো হ'ল হুকং উপত্যকা আৰু চীন দেশৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলৰ পৰা অহা মংগোলীয় গোষ্ঠী (আহোমসকল) ।

(খ) প্রাচীন কালৰে পৰা অসম দেশ কিহৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল?

উত্তৰ: প্রাচীন কালৰে পৰা অসম দেশখনি যাদু-মন্ত্র আৰু ঐন্দ্রজালিক বিদ্যাৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল ।

(গ) কিহে অসমীয়া জাতিক অধিক কটকটীয়া কৰিলে?

উত্তৰ: অসমীয়া ভাষাত নানা ভাষাৰ শব্দমালাৰ অন্তৰ্ভুক্তি আৰু ভাষিক সংমিশ্রণে অসমীয়া জাতিক অধিক কটকটীয়া কৰিলে ।

(ঘ) সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল কি আছিল?

উত্তৰ: সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা ।

(ঙ) অসমৰ মঙ্গোলীয় গোষ্ঠীৰ লোক কোনবিলাক?

উত্তৰ: আহোমসকল আৰু অসমৰ জনজাতীয় গোষ্ঠীসমূহ যেনে— কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদিয়েই হ'ল মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ লোক ।

২। চমু উত্তৰ লিখা :

(ক) অসমীয়া জনগোষ্ঠীৰ ধাৰক বুলিলে কোনসকলক বুজায়? 

উত্তৰ: অসমীয়া জনগোষ্ঠীৰ ধাৰক বুলিলে অসমৰ আদিম বাসিন্দা বা জনজাতীয় গোষ্ঠীসমূহক বুজায়। বিশেষকৈ কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদি জনগোষ্ঠীসমূহেই হ’ল অসমীয়া জন-সংস্কৃতিৰ মূল ধাৰক ।

(খ) কিমান চনৰ পৰা কিমান চনলৈ অসমৰ বিদ্যালয়ত বঙলা ভাষা চলিছিল?

উত্তৰ: অসমৰ বিদ্যালয়সমূহত ১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭৩ চনলৈকে বঙলা ভাষা স্কুলীয়া শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে চলিছিল ।

(গ) চাহ-উদ্যোগৰ কৰ্মীসকল কোন? তেওঁলোক ক’ৰ ক’ৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল?

উত্তৰ: চাহ-উদ্যোগৰ কৰ্মীসকল হ'ল চাওঁতাল, কুর্মি, মোছহৰ, মুণ্ডা, তেলেঙা, হো, ভূমিজ, ওৰাং, তাঁতী, লোহাৰ আদি । তেওঁলোক ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চল যেনে— বিহাৰ, উৰিষ্যা, মধ্যপ্রদেশ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল ।

(ঘ) পাঠটিত থকা খাদ্য-বস্তুৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা।

উত্তৰ: 

৩। অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ সমলবোৰ কি কি?

উত্তৰ: অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ অলিখিত সমলবোৰ হ'ল— গৰখীয়া নাম, নিচুকণি গীত, নাও খেলোৱা গীত, বাৰমাহী গীত, আইনাম, বিয়ানাম, বনগীত, বিহুগীত, দেহ বিচাৰৰ গীত, মন্ত্ৰ সাহিত্য আৰু ডাকৰ বচন আদি ।

৪। ‘অসমৰ বৈচিত্ৰপূৰ্ণ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনিতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষা পৰিছে’ — কথাষাৰৰ গুৰুত্ব ব্যাখ্যা কৰি অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ বৈচিত্ৰ্যৰ কথা বৰ্ণনা কৰা।

উত্তৰ: অসম এখন বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ ৰাজ্য। ইয়াত প্রাচীন কালৰে পৰা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে বসবাস কৰি আহিছে। প্ৰথমে থলুৱা মংগোলীয় গোষ্ঠীসমূহ (বড়ো, কছাৰী আদি) আছিল, যিসকলক অনাৰ্য বুলি কোৱা হয় । পৰৱৰ্তী সময়ত আহোম, মুছলমান আৰু উত্তৰ ভাৰতীয় ব্ৰাহ্মণ-ক্ষত্ৰিয়সকলৰ আগমনে এই গাঁথনি আৰু দৃঢ় কৰে । প্ৰত্যেকটো জনগোষ্ঠীয়ে নিজৰ ধৰ্ম, ভাষা আৰু ৰীতি-নীতি চলাই ৰখাৰ উপৰিও ইটোৱে সিটোৰ পৰা ভাল লগা উপাদানবোৰ গ্ৰহণ কৰিছে। এই 'দিয়া-লোৱা' প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰেই এক মিশ্ৰিত অথচ শক্তিশালী অসমীয়া সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠিছে। এই বৈচিত্ৰ্যই অসমীয়া জাতিক এক সুকীয়া পৰিচয় আৰু মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে ।

ভাষা বিষয়ক  :

১। সন্ধি ভাঙা :

উত্তৰ:

• সংস্কৃতি = সম্ + কৃতি

• জলাঞ্জলি = জল + অঞ্জলি

• স্বাধীন = স্ব + অধীন

২। ‘প্ৰ’ উপসৰ্গ লগ লগাই তিনিটা শব্দ গঠন কৰা।

উত্তৰ:

• প্ৰ + চন = প্ৰচলন

• প্ৰ + ভাব = প্ৰভাৱ

• প্ৰ + কৃতি = প্ৰকৃতি

৩। বাক্য ৰচনা কৰা :

উত্তৰ:

• ভাষা-সংস্কৃতি: প্ৰতিটো জাতিয়েই নিজৰ ভাষা-সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰিবলৈ যত্ন কৰা উচিত।

• পূজা-পাৰ্বণ: অসমৰ বিভিন্ন পূজা-পাৰ্বণত সকলো সম্প্ৰদায়ৰ লোকে আনন্দ কৰে।

• বেপাৰ-বাণিজ্য: প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমলৈ বহু মানুহ বেপাৰ-বাণিজ্যৰ সূত্ৰে আহিছিল।

• সহজ-সৰল: অসমৰ থলুৱা মানুহবোৰ অতি সহজ-সৰল প্ৰকৃতিৰ।

• দিয়া-লোৱা: সংস্কৃতিৰ বিকাশ মূলত দিয়া-লোৱা আৰু সমন্বয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

• এৰা-ধৰা: সমাজত সমিলমিলেৰে থাকিবলৈ হ'লে আমাৰ মাজত এৰা-ধৰা ভাব থকাটো প্ৰয়োজন।