পাঠঃ ১১
অৰণ্যযাত্ৰা
পাঠৰ প্ৰশ্নোত্তৰ
১। চমুকৈ উত্তৰ লিখা :
(ক) বিদ্যালয়ৰ অষ্টম আৰু নৱম শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক কোনখন অৰণ্যলৈ নিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল?
উত্তৰ: বিদ্যালয়ৰ অষ্টম আৰু নৱম শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ নিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল ।
(খ) পল আৰু পাহি কোন কোন শ্ৰেণীত পঢ়ে?
উত্তৰ: পল নৱম শ্ৰেণীত আৰু পাহি অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ে ।
(গ) পলে কোনবোৰ কাম ছোৱালীৰ বুলি পাহিক কৈছিল?
উত্তৰ: পলে বাচন-বৰ্তন ধোৱা, ঘৰৰ আচবাবৰ ধূলি মচা আৰু নিজৰ খোৱা কাঁহী-বাটি ধোৱা আদি কামবোৰ ছোৱালীৰ কাম বুলি পাহিক কৈছিল ।
(ঘ) লৰ্ড কাৰ্জন কোন?
উত্তৰ: লৰ্ড কাৰ্জন ভাৰতৰ ব্ৰিটিছ ভাইচৰয় আছিল ।
২। ল’ৰা-ছোৱালীৰ কামৰ পাৰ্থক্য দেখি পাহিয়ে মাকক কি কৈছিল? মাকে ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত পাহিক কি বুজনি দিছিল?
উত্তৰ: ল’ৰা-ছোৱালীৰ কামৰ পাৰ্থক্য দেখি পাহিয়ে মাকক সুধিছিল যে কোনে এই কামবোৰ পৃথক কৰিলে । তাইৰ মতে তাইও দাদাৰ দৰেই পঢ়া-শুনা কৰে, তেন্তে দাদাই কিয় নিজৰ কাপোৰ জাপি নথয় বা খোৱা কাঁহীখন নুধুৱে । মাকে পাহিক বুজনি দি কৈছিল যে যি বয়সত যিবোৰ কাম কৰিব পাৰি, সেইবোৰ শিকি থোৱাটো দৰকাৰ । নিজৰ প্ৰয়োজনীয় কামখিনি কৰিব নাজানিলে ভৱিষ্যতে লোকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’ব লাগিব আৰু তেতিয়া সময়ে আৰু মানুহে তেওঁলোকক ঠগিব পাৰে ।
৩। প্ৰকৃতিৰ কোনবোৰ সুন্দৰ নিয়মে পাহিক আকৃষ্ট কৰে?
উত্তৰ: প্ৰকৃতিৰ গছ-গছনিৰ মাজত থকা মিলা-প্ৰীতিৰ নিয়মে পাহিক আকৃষ্ট কৰে । তাই লক্ষ্য কৰে যে প্ৰতিজোপা গছৰ ৰং আৰু পাতৰ আকাৰ ভিন্ন হ’লেও সিহঁত ওচৰা-উচৰিকৈ মিলা-প্ৰীতিৰে থাকে । যেনে— তামোল গছৰ কাষত আম গছ বা কলগছৰ কাষত থকা নেমুগছৰ কাঁইটে কেতিয়াও কলজোপাক বিন্ধিবলৈ নাযায় ।
৪। কাজিৰঙালৈ যাবলৈ ওলাওঁতে পাহি আৰু পলক মাক আৰু দেউতাকে কি উপদেশ দিছিল?
উত্তৰ: দেউতাকে উপদেশ দিছিল যে সিহঁতে যেন শিক্ষকৰ লগ নেৰে আৰু শিক্ষকৰ কথা মতে চলে । আনহাতে মাকে কৈছিল যে কাজিৰঙাৰ অৰণ্যৰ পৰা বহুত কথা শিকিব লগা আছে, গতিকে যিমান পাৰে সিহঁতে যেন শিকে আৰু নিজৰ লগতে বয়-বস্তুবোৰ চম্ভালি ৰাখে ।
৫। ‘কামত ল’ৰা-ছোৱালী বুলি ভাগ নাই। যেনেকৈ কাম ভাগ কৰি দিছোঁ তেনেকৈ কৰা।’—এই কথাষাৰৰ বক্তা কোন? তেওঁ কিয় এই কথাষাৰ ক’বলগীয়া হৈছিল আতিগুৰি মাৰি লিখা।
উত্তৰ: এই কথাষাৰৰ বক্তা হ’ল অংকৰ শিক্ষক ৰঞ্জিত হাজৰিকা ছাৰ । অৰণ্যযাত্ৰাৰ বাছত শিক্ষকসকলে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক দায়িত্ব দিওঁতে পাহি আৰু বিদিশাক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী গণনা কৰাৰ কাম আৰু সৌৰভ তথা আফতাবক খাদ্য বিতৰণৰ দায়িত্ব দিছিল । কিন্তু সৌৰভে খাদ্য বিতৰণ কৰাটো টান কাম বুলি ভাবি পাহিহঁতক সেই কামটো দিবলৈ কৈছিল আৰু তেওঁলোকে ল’ৰা বাবে শাসন কৰা কামটো কৰিব বিচাৰিছিল । ল’ৰা-ছোৱালীৰ কামৰ এই বৈষম্যমূলক ধাৰণা দেখি ছাৰে এই কথাষাৰ ক’বলগীয়া হৈছিল ।
৬। কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত পল-আফতাবহঁত কি বিপদত পৰিছিল? এই বিপদৰ পৰা সিহঁতক কোনে উদ্ধাৰ কৰিছিল?
উত্তৰ: কাজিৰঙাত পল, আফতাব আৰু সৌৰভে শিক্ষকৰ চকু চৰাই মনে মনে আৱাসৰ পিছফালে থকা এখন বিলত এখন ফুটা নাৱত উঠিছিল । নাওখন মাজবিল পাওঁতেই তলিৰ ফুটাৰে পানী সোমাবলৈ ধৰে আৰু নাওখন ডুবিব খোজে । সিহঁতে সাঁতুৰিবও জনা নাছিল । এই বিপদৰ পৰা সেই ঠাইৰে কেইজনীমান স্থানীয় ছোৱালীয়ে (দীপালী, ৰুমী, শেৱালি, জিনা আৰু লক্ষী) সিহঁতক পানীত জঁপিয়াই উদ্ধাৰ কৰিছিল ।
৭। শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলে অৰণ্য দৰ্শনৰ কাৰ্যসূচী কিয় বাতিল কৰিব খুজিছিল? ইয়াৰ পিছৰ পৰিস্থিতি কি হ’ল বহলাই লিখা।
উত্তৰ: পল, আফতাব আৰু সৌৰভে শিক্ষকৰ অনুমতি অবিহনে মনে মনে বিলত নাও চলাবলৈ গৈ বিপদ মাতি আনিছিল, যাৰ ফলত বিদ্যালয়খন বদনামৰ পৰা কথমপিহে ৰক্ষা পৰিছিল । ছাত্ৰৰ এনে বিশৃংখল আচৰণ আৰু সুৰক্ষাৰ কথা চিন্তা কৰি হাজৰিকা ছাৰে অৰণ্য দৰ্শন কাৰ্যসূচী বাতিল কৰিব খুজিছিল । ইয়াৰ পিছত গোটেই পৰিৱেশটো নীৰৱ হৈ পৰে । পাহিয়ে থিয় হৈ দোষ নকৰাসকলক শাস্তি নিদিবলৈ অনুৰোধ জনায় । শেষত পলেও নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰি ক্ষমা খোজে । শিক্ষকসকলে আলোচনা কৰি সিদ্ধান্ত লয় যে যদি পলহঁতে নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰি এখন ৰচনা লিখে, তেন্তে কাৰ্যসূচী পুনৰ বাহাল ৰখা হ’ব ।
৮। মহীচন্দ্ৰ মিৰি কোন? কাজিৰঙাক বিশ্ব দৰবাৰত চিনাকি কৰাই দিবলৈ তেওঁ কেনে ভূমিকা লৈছিল?
উত্তৰ: মহীচন্দ্ৰ মিৰি কাজিৰঙাৰ প্ৰথম ভাৰতীয় তথা অসমীয়া বন বিষয়া আছিল । তেওঁ কাজিৰঙাৰ গঁড় আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিৰিয়াখানালৈ পঠিয়াই দিছিল । ইয়াৰ জৰিয়তে কাজিৰঙা অৰণ্য যে গঁড়ৰ প্ৰধান বসতিস্থল, সেই কথা তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্বক জনালে আৰু কাজিৰঙাক বিশ্বৰ মানচিত্ৰত চিনাকি কৰি দিলে ।
৯। নিগনা চিকাৰীৰ প্ৰকৃত নাম কি? তেওঁ কাক প্ৰথমে কাজিৰঙাৰ গঁড় দেখুৱাইছিল?
উত্তৰ: নিগনা চিকাৰীৰ প্ৰকৃত নাম হ’ল বাপীৰাম হাজৰিকা । তেওঁ ব্ৰিটিছ ভাইচৰয় লৰ্ড কাৰ্জনৰ পত্নী মেৰী কাৰ্জনক প্ৰথমে কাজিৰঙাৰ গঁড় দেখুৱাইছিল ।
১০। কাজিৰঙালৈ যাত্ৰা কৰি কি কি বিশেষ শিক্ষা লাভ কৰিলে বুলি শিক্ষাৰ্থীসকলে শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলক অৱগত কৰিছিল?
উত্তৰ: শিক্ষাৰ্থীসকলে লাভ কৰা শিক্ষাসমূহ হ’ল:
নিজে কৰিব পৰা কামসমূহ নিজেই কৰিব লাগে ।
গছ হ’ল মানুহ আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ শ্ৰেষ্ঠ বন্ধু, গছ অবিহনে জীয়াই থকা অসম্ভৱ ।
ল’ৰা আৰু ছোৱালী সকলো সমান ।
আত্মৰক্ষাৰ জ্ঞান নোহোৱাকৈ মৰসাহ কৰাটো মূৰ্খামি ।
দলীয় যাত্ৰাত অনুশাসন আৰু শৃংখলা মানি চলাটো অপৰিহাৰ্য ।
ভাষা-বিষয়ক :
১। বাক্য ৰচনা কৰা :
উত্তৰ:
ককাই-ভনী: পল আৰু পাহি দুয়ো আদৰ্শ ককাই-ভনী ।
টুলুং-ভুটুং: ফুটা নাওখন পানীত টুলুং-ভুটুং কৰি লৰচৰ কৰিবলৈ ধৰিলে ।
চিঞৰ-বাখৰ: অৰণ্যলৈ যোৱাৰ কথা শুনি স্কুলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত চিঞৰ-বাখৰ লাগিল ।
মানুহ-দুনুহ: দুপৰীয়া বিলৰ পাৰত কোনো মানুহ-দুনুহ নাছিল ।
তিতি-বুৰি: বৰষুণত তিতি-বুৰি অহা ল'ৰাকেইটাক দেখি শিক্ষকসকল আচৰিত হ'ল ।
২। মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হোৱাৰ কাৰণ দৰ্শোৱা :
উত্তৰ:
অৰণ্য: ‘ৰ’ৰ পিছত থকা ‘ন’ মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হয় (ণত্ব বিধি)।
অৰ্পণ: ‘ৰ’ (ৰেফ)ৰ পিছত থকা ‘ন’ মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হয়।
কণ্ঠ: ‘ঠ’ (ট-বৰ্গীয় বৰ্ণ)ৰ লগত যুক্ত হোৱা নাসিকা বৰ্ণ ‘ণ’ হয়।
ওৰণি: ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম বা স্বাভাবিকতে ‘ণ’ হোৱা শব্দ (অসমীয়া তদ্ভৱ শব্দ)।
পোৰণি: স্বাভাবিকতে ‘ণ’ হোৱা শব্দ।
আড়ম্বৰপূৰ্ণ: ‘ৰ’ৰ পিছত থকা ‘ন’ মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হয়।